Στον φυσιολογικό τοκετό ξεχωρίζουμε 3 στάδια:

1. Στάδιο διαστολής

Ο ακριβής μηχανισμός έναρξης του τοκετού εξακολουθεί να παραμένει άγνωστος. Ο φυσιολογικός τοκετός ξεκινάει με την έναρξη ρυθμικών συσπάσεων της μήτρας οι οποίες καταλήγουν στην εξάλειψη  και την διαστολή τραχήλου. Αρχικά οι συστολές αυτές είναι αραιές και μικρής έντασης και προκαλούν υποφερτούς πόνους.

Η εγκυμονούσα μπορεί να παραμείνει στο σπιτικό περιβάλλον έως ότου οι συστολές της μήτρας γίνουν πιο έντονες και περισσότερο συχνές. Τότε θεωρείται ότι η γυναίκα βρίσκεται στην ενεργό φάση του 1ου σταδίου του τοκετού και καλά είναι να παει στο μαιευτήριο όπου ελέγχεται ο βαθμός της διαστολής με κολπική εξέταση. Οι παλμοί του εμβρύου, η συχνότητα και η ένταση των συσπάσεων ελέγχονται αμέσως μετά με καρδιοτοκογράφημα.

Από τις πρώτες συσπάσεις μικρής έντασης έως την τελεία διαστολή του τραχήλου (10 εκ.) μπορεί στις πρωτοτόκες να περάσουν περισσότερο από 11 ώρες. Τα νερά σπάνε συνήθως κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του 1ου σταδίου.

2. Στάδιο εξώθησης

Το στάδιο εξώθησης ξεκινάει με την τελεία διαστολή και διαρκεί έως την γέννηση του μωρού. Η πλέον συνήθης θέση του εμβρύου είναι η αριστερά κεφαλική (περίπου το 90% των περιπτώσεων). Αυτό σημαίνει ότι το κεφάλι είναι προς τα κάτω και η σπονδυλική στήλη του εμβρύου βρίσκετε στην αρ. πλευρά της μητέρας.

Μετά την τελεία διαστολή το κεφάλι του εμβρύου σπρώχνεται προς τα κάτω και διανύει τον πυελογεννητικό σωλήνα. Το έμβρυο κατά την δίοδο του εκτελεί κατάλληλες κινήσεις (κάμψεις, εκτάσεις και στροφές) μέχρι να καταλήξει στην είσοδο του κόλπου.

Όπως κατεβαίνει η κεφαλή και μπαίνει βαθύτερα στην πύελο δημιουργείται στην γυναίκα έντονο αίσθημα εξώθησης. Με την βοήθεια της μαίας και του Ιατρού η εγκυμονούσα τραβάει τους μηρούς προς το στήθος της, εισπνέει βαθιά, κατακρατεί τον αέρα στους πνεύμονες και σπρώχνει έντονα προς τα κάτω με κατεύθυνση το περίνεο.

Σε καμία περίπτωση χρειάζεται (και θα έπρεπε να εκτελείται) προληπτική περινεοτομή. Ο έμπειρος μαιευτήρας θα καταφέρει στις περισσότερες γέννες - ακόμα και στις πρωτοτόκες - με τους κατάλληλους χειρισμούς να αποφύγει την τομή.

Μετά την έξοδο της κεφαλής του εμβρύου ο μαιευτήρας κρατάει την κεφαλή με τα δυο του χέρια  και την πιέζει προς το περίνεο μέχρι να εμφανιστεί ο πρόσθιος ώμος κάτω από την ηβική σύμφυση. Για την έξοδο του οπίσθιου ώμου έλκεται η κεφαλή με αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή προς την ηβική σύμφυση.

Μετά την γέννηση του νεογνού δεν χρειάζεται η άμεση απολίνωση του ομφάλιου λώρου. Αφήνουμε το μωρό για λίγο επάνω στην κοιλιά της μητέρας, να γνωριστούν, να νιώσει το μωρό την ζέστη του σώματος της μητέρας και τους παλμούς της.

Αργότερα ακολουθεί η απολίνωση του λώρου και εάν χρειάζεται η αναρρόφηση των εκκρίσεων από τον ρινοφάρυγγα του νεογνού. Αμέσως μετά βάζουμε το παιδί στο στήθος της μητέρας για να επισπεύσουμε την έναρξη της γαλουχίας.

3. Στάδιο υστεροτοκίας

Το στάδιο υστεροτοκίας ξεκινάει μετά την γέννηση του εμβρύου και αποτελείται  από την αποκόλληση και την έξοδο του πλακούντα. Ακολουθεί λεπτομερής έλεγχος της ακεραιότητας του πλακούντα, δηλαδή ως προς την πιθανή παραμονή τμήματος του στην μητριαία κοιλότητα. Μόνο εάν υπάρχει υπόνοια παραμονής υπολείμματος στην μήτρα διενεργείται μαιευτική απόξεση με σκοπό την εξαίρεση των υπολειμμάτων.

Στις περισσότερες περιπτώσεις το στάδιο της  υστεροτοκίας  κρατάει μόνο 10 έως 20 λεπτά. Στο τέλος ο μαιευτήρας ελέγχει τον τράχηλο, τον κόλπο και το περίνεο για ρήξεις και εάν χρειάζεται γίνεται συρραφή με τοπική αναισθησία.