ivf1 στα 8 ζευγάρια έχουν πρόβλημα να τεκνοποιήσουν.

Στις μισές περιπτώσεις το πρόβλημα οφείλεται στον γυναικείο παράγοντα ενώ οι άλλες μισές στον ανδρικό παράγοντα.

Οι πιο κοινές αιτίες στειρότητας των γυναικών είναι οι εξής:

  • 30 - 40% Ορμονικά αίτια (διαταραχές κύκλου με ακατάστατη ωορρηξία, πολυκυστικές ωοθήκες, πρόωρη εμμηνόπαυση) που επηρεάζουν τόσο τη φυσιολογική ωορρηξία όσο και την ποιότητα των παραγόμενων ωαρίων.
  • 30 - 40% διαταραχές των σαλπίγγων (απόφραξη η συμφύσεις μετά από φλεγμονές)
  • 10-17 % Παθήσεις της μήτρας και του τράχηλου (Ινομυώματα, μητρικό διάφραγμα, δίκερη μήτρα, συμφύσεις, κ.α.)
  • 10% ανεξήγητη στειρότητα
  • 5 – 7% Ενδομητρίωση
  • 1 - 3% Ανοσολογικά αίτια (ύπαρξη διάφορων- "εχθρικών" προς το έμβρυο η τα σπερματοζωάρια - αντισωμάτων)

Η ανδρική στειρότητα οφείλεται συνήθως στην χαμηλή ποιότητα σπέρματος. Πιθανές αιτίες μπορεί να είναι: φλεγμονές και παθήσεις των γεννητικών  οργάνων (προστατίτιδα, κιρσοκήλη), ορμονολογικές διαταραχές, ανοσοποιητικοί παράγόντες, περιβαλλοντικές αιτίες και καθημερινές συνήθειες (κακή διατροφή, κάπνισμα, αλκοόλ).

Κατά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) φυσιολογικό θεωρείται ένα σπέρμα το οποίο παρουσιάζει τουλάχιστον τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

Όγκος: 2ml η μεγαλύτερος
pH: 7,2 – 8
Αριθμός Σπερματοζωαρίων: 20.000.000 η μεγαλύτερος / ml
Συνολικός αριθμός: 
40.000.000 ανά εκσπερμάτιση τουλάχιστον
Κινητικότητα: 50% με κίνηση άριστη και μέτρια συνολικά
Μορφολογία: 30% φυσιολογικές μορφές κατ' ελάχιστον


Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι σε αρκετές περιπτώσεις έχει επιτευχθεί γονιμοποίηση από σπέρματα χαμηλότερης ποιότητας διότι οι αριθμοί αυτοί δεν είναι απόλυτοι.

Η θεραπεία της υπογονιμότητας βασίζεται στα αποτελέσματα των διαγνωστικών εξετάσεων και μπορεί να αποτελείται  από:

  • φαρμακευτική αγωγή (ρύθμιση κύκλου, πρόκληση ωορρηξίας κ.α.)
  • χειρουργικές επεμβάσεις (υστεροσκόπηση, λαπαροσκόπηση: αποκατάσταση μητρικών ανωμαλιών, ενδομητρίωση, ινομυώματα, σαλπιγγικών διαταραχών, κιρσοκήλες κ.α.)
  • ενίσχυση σπέρματος και σπερματέγχυση με η χωρίς ωοθηκική διέγερση και πρόκληση ωορρηξίας
  • Εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF, ICSI)

Οι σύγχρονες μέθοδοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχουν δώσει τη δυνατότητα σε ένα μεγάλο αριθμό ζευγαριών, να βιώσουν το θαύμα της δικής τους ζωής. Στο ιατρείο μας, ο ιατρός και οι εξειδικευμένοι συνεργάτες του, μπορούν να βοηθήσουν το ζευγάρι που αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα υπογονιμότητας.

H εξωσωματική γονιμοποίηση, ως η πλέον γνωστή μέθοδος υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια:

  • καταστολή του κύκλου με GnRH-Ανάλογα
  • ωοθηκική διέγερση με σκοπό να παραχθούν πολλά ωάρια
  • συλλογή ωαρίων (ωοληψία) με λεπτή βελόνη υπό την καθοδήγηση υπερήχων και κάτω από ελαφρά νάρκωση (μέθη)
  • Γονιμοποίηση στο εργαστήριο (IVF η ICSI)
  • εμβρυομεταφορά

Κατά την μέθοδο IVF (In Vitro Fertilisation) το σπέρμα και τα ωάρια αναμιγνύονται στο εργαστήριο σε ειδικό κέλυφος, αφήνονται στο εργαστήριο υπό ιδανικές συνθήκες και την επόμενη ημέρα εξετάζεται πόσα έχουν γονιμοποιηθεί. Τα πιο κατάλληλα έμβρυα επιλέγονται για μεταφορά πίσω στη μήτρα δύο ή τρεις ημέρες μετά τη συλλογή τους. Αν απαιτείται μεταφορά βλαστοκύστης αυτό συμβαίνει 5 ή 6 ημέρες από τη συλλογή. Εάν υπάρχουν έμβρυα καλής ποιότητας πέραν των δυο που συνήθως μεταφέρονται, μπορούν να καταψυχθούν για μελλοντική χρήση.

Κατά την μέθοδο ICSI (Intracytoplasmatic Sperm Injection) η γονιμοποίηση γίνεται στο εργαστήριο κάτω από ένα πολύ ισχυρό μικροσκόπιο. Ένα και μόνο σπερματοζωάριο επιλέγεται και με μικροένεση τοποθετείται στο εσωτερικό του ωαρίου, το οποίο συγκρατείται από την άλλη πλευρά με ειδική πιπέττα.